| |
| |
03-04-2007, 07:06 PM
|
 #1 (permalink)
|
| Sarlashkar   | 4Shanbe Soori چهارشنبه سوري يکی از آئينهای سالانه ايرانيان چهارشنبه سوری يا به عبارتی ديگر چارشنبه سوری است. ايرانيان آخرين سه شنبه سال خورشيدی را با بر افروختن آتش و پريدن از روی آن به استقبال نوروز می روند چهارشنبه سوري، يک جشن بهاري است که پيش از رسيدن نوروز برگزار مي شود مردم در اين روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهايشان مراسمی را برگزار می کنند که ريشه اش به قرن ها پيش باز می گردد مراسم ويژه آن در شب چهارشنبه صورت می گيرد برای مراسم در گوشه و کنار کوی و برزن نيز بچه ها آتش های بزرگ می افروزند و از روی آن می پرند و ترانه (سرخی تو از من ، زردي من از تو ) می خوانند ظاهرا مراسم چهارشنبه سوری برگرفته از آئينهای کهن ايرانيان است که همچنان در ميان آنها و با اشکال ديگر در ميان باقی بازماندگان اقوام آريائی رواج دارد اما دکتر کورش نيکنام موبد زرتشتی و پژوهشگر در آداب و سنن ايران باستان، عقيده دارد که چهارشنبه سوری هيچ ارتباطی با ايران باستان و زرتشتيان ندارد و شکل گيری اين مراسم را پس از حمله اعراب به ايران می داند در ايران باستان هفت روز هفته نداشتيم.در ايران كهن هر يك از سي روز ماه، نامي ويژه دارد، كه نام فرشتگان است. شنبه و يکشنبه و... بعد از تسلط اعراب به فرهنگ ايران وارد شد. بنابراين اينکه ما شب چهارشنبه ای را جشن بگيريم( چون چهارشنبه در فرهنگ عرب روز نحس هفته بوده ) خودش گويای اين هست که چهارشنبه سوری بعد از اسلام در ايران مرسوم شد برای ما سال ۳۶۰ روز بوده با ۵ روز اضافه ( يا هر چهار سال ۶ روز اضافه ). ما در اين پنج روز آتش روشن می کرديم تا روح نياکانمان را به خانه هايمان دعوت کنيم بنابراين، اين آتش چهارشنبه سوری بازمانده آن آتش افروزی ۵ روز آخر سال در ايران باستان است و زرتشتيان به احتمال زياد برای اينکه اين سنت از بين نرود، نحسی چهارشنبه را بهانه کردند و اين جشن را با اعتقاد اعراب منطبق کردند و شد چهارشنبه سوری بخش كردن ماه به چهار هفته در ايران ،پس از ظهور اسلام است و شنبه و يك شنبه و دوشنبه و ........ناميدن روز هاي هفته از زمان رواج آن .شنبه واژه اي سامي و درآمده به زبان فارسي و در اصل "شنبد" بوده است سور،در زبان و ادبيات فارسي و برخي گويش هاي ايراني به معناي "جشن"،"مهماني"و "سرخ" آمده است مراسم چهارشنبه سوري بوته افروزي در ايران رسم است كه پيش از پريدن آفتاب، هر خانواده بوته هاي خار و گزني را كه از پيش فراهم كرده اند روي بام يا زمين حياط خانه و يا در گذرگاه در سه يا پنج يا هفت «گله» كپه مي كنند. با غروب آفتاب و نيم تاريك شدن آسمان، زن و مرد و پير و جوان گرد هم جمع مي شوند و بوته ها را آتش مي زنند. در اين هنگام از بزرگ تا كوچك هر كدام سه بار از روي بوته هاي افروخته مي پرند، تا مگر ضعف و زردي ناشي از بيماري و غم و محنت را از خود بزدايند و سلامت و سرخي و شادي به هستي خود بخشند. مردم در حال پريدن از روي آتش ترانه هايي مي خوانند زردي من از تو ، سرخي تو از من غم برو شادي بيا ، محنت برو روزي بيا اي شب چهارشنبه ، اي كليه جاردنده ، بده مراد بنده خاکستر چهارشنبه سوري، نحس است، زيرا مردم هنگام پريدن از روي آن، زردي و یيماري خود را، از راه جادوي سرايتي، به آتش مي دهند و در عوض سرخي و شادابي آتش را به خود منتقل مي کنند. سرود زردي من از تو / سرخي تو از من هر خانه زني خاكستر را در خاك انداز جمع مي كند، و آن را از خانه بيرون مي برد و در سر چهار راه، يا در آب روان مي ريزد. در بازگشت به خانه، در خانه را مي كوبد و به ساكنان خانه مي گويد كه از عروسي مي آيد و تندرستي و شادي براي خانواده آورده است در اين هنگام اهالي خانه در را به رويش مي گشايند. او بدين گونه همراه خود تندرستي و شادي را براي يك سال به درون خانه خود مي برد. ايرانيان عقيده دارند كه با افروختن آتش و سوزاندن بوته و خار فضاي خانه را از موجودات زيانكار مي پالايند و ديو پليدي و ناپاكي را از محيط زيست دور و پاك مي سازند. براي اين كه آتش آلوده نشود خاكستر آن را در سر چهارراه يا در آب روان مي ريزند تا باد يا آب آن را با خود ببرد  مراسم كوزه شكني مردم پس از آتش افروزي مقداري زغال به نشانه سياه بختي،كمي نمك به علامت شور چشمي، و يكي سكه دهشاهي به نشانه تنگدستي در كوزه اي سفالين مي اندازند و هر يك از افراد خانواده يك بار كوزه را دور سر خود مي چرخاند و آخرين نفر ، كوزه را بر سر بام خانه مي برد و آن را به كوچه پرتاب مي كند و مي گويد: «درد و بلاي خانه را ريختم به توي كوچه» و باور دارند كه با دور افكندن كوزه، تيره بختي، شور بختي و تنگدستي را از خانه و خانواده دور مي كنند همچنين گفته ميشود وقتي ميتراييسم از تمدن ايران باستان در جهان گسترش يافت،در روم وبسياري از کشورهاي اروپايي ،روز 21 دسامبر ( 30 آذر ) به عنوان تولد ميترا جشن گرفته ميشد.ولي پس از قرن چهارم ميلادي در پي اشتباهي كه در محاسبه روز كبيسه رخ داد . اين روز به 25 دسامبر انتقال يافت فال گوش نشيني زنان و دختراني كه شوق شوهر كردن دارند، يا آرزوي زيارت و مسافرت، غروب شب چهارشنبه نيت مي كنند و از خانه بيرون مي روند و در سر گذر يا سر چهارسو مي ايستند و گوش به صحبت رهگذران مي سپارند و به نيك و بد گفتن و تلخ و شيرين صحبتكردن رهگذران تفال مي زنند. اگر سخنان دلنشين و شاد از رهگذران بشنوند، برآمدن حاجتو آرزوي خود را برآورده مي پندارند. ولي اگر سخنان تلخ و اندوه زا بشنوند، رسيدن به مراد و آرزو را در سال نو ممكن نخواهند دانست قاشق زني زنان و دختران آرزومند و حاجت دار، قاشقي با كاسه اي مسين برمي دارند و شب هنگام در كوچه و گذر راه مي افتند و در برابر هفت خانه مي ايستند و بي آنكه حرفي بزنند پي در پي قاشق را بر كاسه مي زنند. صاحب خانه كه مي داند قاشق زنان نذر و حاجتي دارند، شيريني يا آجيل، برنج يا بنشن و يا مبلغي پول در كاسه هاي آنان مي گذارد. اگر قاشق زنان در قاشق زني چيزي به دست نياورند، از برآمدن آرزو و حاجت خود نااميد خواهند شد. گاه مردان به ويژه جوانان، چادري بر سر مي اندازند و براي خوشمزگي و تمسخر به قاشق زني در خانه هاي دوست و آشنا و نامزدان خود مي روند  آش چهارشنبه سوري خانواده هايي كه بيمار يا حاجتي داشتند براي برآمدن حاجت و بهبود يافتن بيمارشان نذر مي كردند و در شب چهارشنبه آخر سال «آش ابودردا» يا «آش بيمار» مي پختند و آن را اندكي به بيمار مي خوراندند و بقيه را هم در ميان فقرا پخش مي كردند تقسيم آجيل چهارشنبه سوري زناني كه نذر و نيازي مي كردند در شب چهارشنبه آخر سال، آجيل هفت مغز به نام «آجيل چهارشنبه سوري» از دكان رو به قبله مي خريدند و پاك مي كردند و ميان خويش و آشنا پخش مي كردند و مي خورند. به هنگام پاك كردن آجيل، قصه مخصوص آجيل چهارشنبه، معروف به قصه خاركن را نقل مي كردند. امروزه، آجيل چهارشنبه سوري جنبه نذرانه اش را از دست داده و از تنقلات شب چهارشنبه سوري شده است گرد آوردن بوته، گيراندن و پريدن از روی آن و گفتن عبارت "زردی من از تو، سرخی تو از من" شايد مهمترين اصل شب چهارشنبه سوری است. هر چند که در سالهای اخير متاسفانه اين رسم شيرين جايش را به ترقه بازی و استفاده از مواد محترقه و منفجره خطرناک داده است پس اميدورام دوستان عزيز با خواندن اين مطالب قشنگي اين رسم را با انجام كارهاي خطرناك و استفاده از ترقه هاي خطرناك خراب نكنند مراسم ديگري مانند توپ مروارید ، فال گوش ، آش نذری پختن ، آب پاشی ، بخت گشائی دختران ، دفع چشم زخمها ، کندرو خوشبو ، قلیا سودن ، فال گزفتن هم در این شب جزو مراسمات جالب و جذاب می باشد تحريف آيين چهارشنبه سوري يافته هاي پزوهشي نشان مي دهد كه تمامي آيين ها و يادمان هايي كه مردم ايران در هنگامه گوناگون بر پا مي داشتند و بخشي از آنها همچنان در فرهنگ اين سرزمين پايدار شده است ، با منش ، اخلاق و خرد نياكان ما در آميخته بود و در همه آنها ، اعتقاد به پروردگار ، اميد به زندگي ، نبرد با اهريمنان و بدسگالان و مرگ پرستان ، در قالب نمادها ، نمايش ها و آيين هاي گوناگون نمايشي گنجانده شده بود رفتار خشونت آميز و مغاير با عرف و منش جامعه نطير آنچه كه امروزه تحت نام چهارشنبه سوري شاهد آن هستيم ، در هيچكدام از اين آيين ها ديده نمي شود بهتر است بگوييم ، كساني كه با منفجر كردن ترقه و پراكندن آتش سلامتي مردم را هدف مي گيرند ، با تن دادن به رفتاري آميخته به هرج و مرج روحي ، آيين چهارشنبه سوري را تحريف كرده اند
___________________  Even When You Are @ The Top, Live, Like You @ Bottom |
|      |
|
Advertisement
| Sponsored links |
|
03-04-2007, 07:13 PM
| #2 (permalink) |
| Sarlashkar | Last Wednesday of the year (Chahar Shanbeh Soori) : On the eve of last Wednesday of the year, literally the eve of Red Wednesday or the eve of celebration, bonfires are lit in public places with the help of fire and light, it is hoped for enlightenment and happiness throughout the coming year. People leap over the flames, shouting: (Sorkhi-e to az man) Give me your beautiful red colour (Zardi-e man az to) And take back my sickly pallor! With the help of fire and light symbols of good, we hope to see our way through this unlucky night - the end of the year- to the arrival of springs longer days. Traditionally, it is believed that the living were visited by the spirits of their ancestors on the last day of the year. Many people specially children, wrap themselves in shrouds symbolically re-enacting the visits. By the light of the bonfire, they run through the streets banging on pots and pans with spoons called Gashog-Zani to beat out the last unlucky Wednesday of the year, while they knock on doors to ask for treats. Indeed, Halloween is a Celtic variation of this night. In order to make wishes come true, it is customary to prepare special foods and distribute them on this night. Noodle Soup (آsh) a filled Persian delight, and mixture of seven dried nuts and fruits, pistachios, roasted chic peas, almond, hazelnuts, figs, apricots, and raisins. The ancient Iranians celebrated the last 10 days of the year in their annual obligation feast of all souls, Hamaspathmaedaya (Farvardigan or popularly Forodigan). They believed Foruhars (fravahar), the guardian angles for humans and also the spirits of dead would come back for reunion. These spirits were entertained as honoured guests in their old homes, and were bidden a formal ritual farewell at the dawn of the New Year. The ten-day festival also coincided with festivals celebrating the creation of fire and humans. In Sasanian dynastic era the festival was divided into two distinct pentads, known as the lesser and the greater Pentad, or Panji as it is called today. Gradually the belief developed that the 'Lesser Panji' belonged to the souls of children and those who died without sin, whereas 'Greater Panji' was truly for all souls. Spring housecleaning was carried out and bon fires were set up on the rooftops to welcome the return of the departed souls. Small clay figurines in shape of humans and animals symbolizing all departed relatives and animals were also placed on the rooftops. Zoroastrians today still follow this tradition. Flames were burnt all night to ensure the returning spirits were protected from the forces of Ahriman. This was called Suri festival. There were gatherings in joyful assemblies, with prayers, feasts and communal consumption of ritually blessed food. Rich and poor met together and the occasion was a time of general goodwill when quarrels were made up and friendships renewed. Iranians today still carry out the spring-cleaning and set up bon fires for only one night on the last Tuesday of the year. Young and old will leap over the fires with songs and gestures of merriment. This festival was not celebrated on this night and in this manner before Islam and might be a combination of different rituals to make them last. Wednesday in Islamic tradition represents a bad omen day with unpleasant consequences. This is contrary to Zoroastrian cosmology where all days were sacred and named after a major deity. By celebrating in this manner Iranians were able to preserve the ancient tradition. The festival is celebrated on Tuesday night to make sure all bad spirits are chased away and Wednesday will pass uneventfully. In rural areas and remote villages flames are still burnt all night on the rooftops and outside the homes, though people have no idea what this is all about. Today the occasion is accompanied by fire works from locally made firecrackers. There is no religious significance attached to it any more and is a purely secular festival for all Iranians. On the eve before the last Wednesday, bonfires are lit through out the streets and back alleys, or with the more prosperous, inside walled gardens. People leap over the flames while shouting; 'sorkhie tu az man, zardieh man az to'. Your fiery red colour is mine and my sickly yellow paleness is your. This is a purification rite and 'suri' itself means red and fiery. The festivities start in the early evening. Children and fun seeking adults, wrap themselves in shrouds symbolically re-enacting the visits by the departed spirits. They run through the streets banging on pots and pans with spoons (Gashog-Zani or spoon banging) to beat out the last unlucky Wednesday of the year. They will knock on doors while covered and in disguise and ask for treats. The practices are very similar to Halloween, which is a Celtic version of similar festivals celebrated throughout the area in ancient times. It is believed that wishes will come true on this night, reminiscent of ancient traditions. Wishes are made and in order to make them come true, it is customary to prepare special foods and distribute them on this night. Noodle soup called 'Ash e Chahar Shanbeh Suri is prepared' and is consumed communally. Every one even strangers passing by will be served with nuts and dried fruits. This treat is called 'آjil-e Chahar Shanbeh Suri' and is a mixture of seven dried nuts and fruits, pistachios, roasted chic peas, almond, hazelnuts, figs, apricots, and raisins. Local variations apply and the mixture is different according to the location and the group celebrating it. People who have made wishes will stand at the corner of an intersection, or hide behind walls to listen to conversation by passer-bys. If there is anything positive and optimistic in the conversation, the belief is that the wish will come true or there is good fortune to be expected. This is called Fâl-Gush meaning 'listening for one's fortune'. The night will end with more fire works and feasts where family and friends meet and with the more modern Iranians music and dance will follow. Happy Chahar Shanbeh Suri, and may your wishes come true. Another routine of the Chahar Shanbeh Soori festival is the Iranian version of Trick or Treating associated with the Western Halloween night. Flocks of often young trick or treaters, hidden under a traditional Chador (veil) go from door to door banging a spoon against a metal bowl asking for treats or money. Another old and almost obsolete Chahar Shanbeh Soori ritual is Fal-gush (fortune hearing!) This ritual was carried out usually by young women wanting to know their chances of finding the "Mr. Right" in the coming year. Fal-gush is the act of standing in a dark corner spot or behind a fence and listening to the conversations of the passers by and trying to interpret their statements or the subject of their dialogue as an answer to one's question(s)! This is analogous to calling a psychic reader to find out your fortune!!! In the past several decades fal-gush has gradually become an almost unacceptable and "politically incorrect" ritual and is seldom practiced in the major urban areas.
___________________ Even When You Are @ The Top, Live, Like You @ Bottom |
|
| |
|
03-04-2007, 07:16 PM
| #3 (permalink) |
| Sepahbod   | khodaaasstt beshinam bekhonammm merci D2 jan 
___________________  انسان پلی است بین ناآگاهی وآگاهی, در آزادی رشد کن, هرگام خود را آگاهانه انتخاب کن, خود را بیافرین, وتمامی مسئولیتهای این آفرینش را به عهده بگیر, زندگی از آن توست, وفرصتی در برابرت که آن کس و آن چیزی باشی که میخواهی |
|
| |
|
03-04-2007, 07:29 PM
| #5 (permalink) | |
| Sarlashkar | Quote:
___________________ Even When You Are @ The Top, Live, Like You @ Bottom | |
|
| |
:d 
